Westfriese

Lourdes Vliegreis 2016

“Ook ik heb het als een hartverwarmend gevoel ervaren, het was voor mij een week met een gouden randje. En ik ben trots dat ik dit met mijn moeder mocht ervaren.” 

(Deelnemer WestfrieseLourdes Vliegreis2015).

Mensen gaan al eeuwenlang op bedevaart naar ‘heilige’ plaatsen, die om hun religieuze betekenis aantrekkingskracht uitoefenen. Bedevaarten zijn van alle tijden! Ook vandaag de dag hebben mensen behoefte aan bezinning en zoekt men naar diepere waarden in het leven. Wie op pad gaat en openstaat voor contacten, komt andere mensen tegen die ook de taal van ontmoeting spreken. Juist die ontmoetingen in combinatie met vakantie en geloof maken een reis naar Lourdes tot een bijzondere reis. Door die ervaring word je een ander mens. Misschien hoorde u er al enthousiast over vertellen?

Lees meer...

Mag ik mij even voorstellen: “Antonio”

“Gods wondere wegen”
Mijn naam is Antonio Tocco. Ik ben 51 jaar. Ik ben Italiaan en kom uit Montelepre (berg van de hazen). Montelepre is een stadje van 6000 inwoners, op het prachtige eiland Sicilië.
Na de middelbare school heb ik aan de kunstacademie in Palermo gestudeerd en later heb ik ook scholing in het horeca vak gehad. Ik heb lange tijd in hotels en restaurants als kok en ober gewerkt, o.a in Engeland.
Voordat ik priesterstudent werd, was ik ver weg van de kerk. Ik was niet kerkelijk opgevoed. Mijn familie was weliswaar katholiek, maar niet echt praktiserend. Ik leefde zoals de meeste jongeren, maar wel met grote vragen over de zingeving van het leven. Ik geloofde niet in de kerk en evenmin in God.

In deze concrete situatie is de Heer Jezus mij komen zoeken, door andere mensen en in het bijzonder door een meisje (daarna is zij mijn vriendin geworden), die mij naar de kerk brachten om tijdens de catechese over de liefde van God te luisteren. Die catechese was voor jongeren en volwassenen. In die tijd was ik 24 jaar. Daar heb ik een levende God ontmoet waar ik (eerder) niet in geloofde. Hij veranderde mijn leven totaal, ik heb een concreet antwoord gevonden op mijn levensvragen en in het bijzonder vond ik een God die Vader is en die mij lief had precies zoals ik was, met mijn zwakheiden en beperkingen en moeilijkheden.

Lees meer...

Wat wil je dat ik doe ....?

Zondag 25 oktober j.l. stond de viering in het teken van "vluchtelingen" Het thema: "Wat wil je dat ik doe ...? Een bijzondere viering waarbij ook onze burgemeester - de heer Posthumus - aanwezig was als gastspreker. 

Voor degenen die daar niet bij waren, onderstaand nogmaals de preek die daarop betrekking had en derhalve wellicht stof tot nadenken geeft.

 
“In dichte drommen keren zij terug…..!”  zo schrijft Jesaja…

en ze roepen: “Als God ons thuis brengt, dat zal een droom zijn….” … 

Maar vandaag de dag zien we wat anders….dicht drommen die hun land verlaten omdat een Tiran het leven er bitter maakt, men economisch van alles te kort komt, leven haast onmogelijk wordt gemaakt….of omdat je als Christen vermoord wordt…

Het zou toch prachtig zijn voor deze mensen wanneer zij weer naar huis kunnen keren, terug naar hun vaderland, moedergrond…veilig en in vrede… maar de realiteit is een andere….oorlog, armoe, vervolging, het drijft hele volken op de been, zet de wereld erom heen op z’n kop…  je hoeft het Journaal maar aan te zetten en de vluchtelingen stromen je kamer binnen….

Lees meer...

Parochieraad vergadering 6 maart

We starten de vergadering om 20.00 uur in verband met de Aswoensdag viering. Er staan geen grote punten op de agenda dus gaan we door de notulen en aktielijst.

Een van de punten op de aktielijst is de opbrengst van de Zes…Een nakijken. En tot onze spijt is deze een stuk lager dan het jaar ervoor, Hoe kan dit?

Afgelopen jaar waren ze er tussen gestopt, het jaar ervoor er aan vast geniet, is de enveloppe niet gezien door de ontvangers?

We besluiten om hem komend jaar er weer aan vast te nieten en ik doe bij deze een oproep

Heeft u hem gemist de vraag voor een bijdrage voor de Zes…Een, het kan nog hoor. Maak nog iets over op het rekening nummer van de parochie en vermeld erbij dat het voor de Zes…Een is van 2018

De aktie Kerkbalans loopt nog en er druppelt nog wat binnen maar tot nu toe is het ongeveer gelijk aan voorgaand jaar.

We gaan met elkaar even kijken in de achterruimte, wat knapt het op en het lijkt wel of de ruimte groter is geworden zo ruim oogt het door het strakke plafond. We zetten op een rijtje wat er nog gedaan moet worden en hoe we zitten in de planning.

Helaas is er  geen aanvraag van een koor om in december een kerstconcert te geven en met elkaar gaan we kijken of we toch iets kunnen organiseren.

De jaar vergadering is dit jaar op 4 juni en we kijken naar de invulling van de agenda.

Een punt op de agenda is de regio, nu als u de krant leest of de viering van 3 maart heb bezocht dat weet u al dat we een grotere regio hebben gekregen, namelijk Wognum en Nibbixwoud zijn toegevoegd. Er zijn de afgelopen weken verschillende gesprekken geweest en er zullen er nog best veel volgen  maar we hebben er vertouwen in dat het zijn weg wel zal vinden.

 Met elkaar komen we tot de conclusie dat de kaars die brandt, voor  een goede samenwerking is en dat ze zich thuis mogen voelen in “De Waterkant”.

Zo komen we aan de berichten uit de parochie, de post en de rondvraag en sluit ik de vergadering om even voor 10.00 uur.

 

Els van der Hulst